Hej.

Od dłuższego czasu nurtuje mnie pewna kwestia, nie mogąc równocześnie znaleźć opracowań na ten temat.
Bardzo wiele artykułów i choćby postów na forum mówi o "technice" śpiewu jako o różnych sposobach na wydobywanie dźwięku o określonych częstotliwościach.
Mnie natomiast równolegle z tą suchą techniką interesuje: Jak wypowiadać tekst?
Jak akcentować?
Naciskać na początek sylaby, czy na koniec?
Jak dobierać zdania?
Jak ustrzec się przed dzieleniem wszystkiego na sylaby? (co brzmi okropnie nienaturalnie)
Jak w tym całym śpiewie przekazywać TREŚĆ, a nie wyłącznie dźwięki?

Czy istnieją na ten temat jakieś rzetelne opracowania/artykuły? Jak to robią poeci i bardowie?

Krótki przykład przekazu treści "ponad" dźwiękami:
https://www.youtube.com/watch?v=ST9rywt9LSc
Dużo pytań, a tak mało odpowiedzi.

Technikę śpiewu wyobrażam sobie jako dwie składowe:
-Wszystko co związane z czystością wydobywania dźwięku, tonacją, i trybami śpiewu
-Wszystko co związane z treścią, zdaniami, wypowiadaniem słów [ Proszę o omówienie tej składowej ]

Wbrew pozorom bardzo duża część z tego, co wymieniłeś, to dykcja. Poszukaj książek lub nauczycieli związanych z lektorskim fachem, poezja nie jest tu kluczowa, to jeszcze inna działka niż mówienie i interpretacja.

A osobiście twórczością "bardów" gardzę i uważam za profanację muzyki, bo nie wiem, po co ktoś dowala w tło pseudomuzyczne pobrzdąkiwanie, skoro zależy mu tylko na przekazaniu tekstu. Wręcz mam wrażenie, że to bardzo tani sposób na "sprzedanie" siebie, bo dzięki tej rozstrojonej i bardzo źle traktowanej gitarce taki "bard" może ukryć wady i robić za artystę. Chcesz robić muzykę, to rób muzykę, a chcesz robić poezję, to rób poezję. Jeśli chcesz to łączyć - to wyciągaj z obu najwspanialsze elementy, a nie najłatwiejsze.

Cześć,
Poczytaj sobie w internecie, bibliotece o intonacji w języku polskim, naucz się, stosuj w życiu codziennym. Przykładanie wagi do starannej mowy jest konieczne. Chcesz akcentować naucz się jak to robić.

''Jak ustrzec się przed dzieleniem wszystkiego na sylaby? (co brzmi okropnie nienaturalnie)''

To może być nawet zaleta. W baroku tak rozdrabniali. Ale nie popadajmy w paranoje. Trzeba ćwiczyć, tak samo jak na instrumencie gra się staccato bądź legato to człowiek też śpiewa w podobny sposób. Nazywają to ornamentacje A ćwiczenia sam musisz sobie wymyślić, pozostawiam to twojej kreatywności. Wymyśl, pochwal się powiedzą ci czy są ok.

_________________
- Nie jesteś złym człowiekiem.
- Owszem, jestem.
- Brakuje ci tego czasem?
- Czego?
- Czegokolwiek.

Poświęć 10 lat, słuchaj muzyki 3-4 godzinny dziennie. Aktywnie z rozbijaniem wokalu na czynniki pierwsze. Wszystkich gatunków jakie wpadną ci do ręki. Dużo śpiewaj i coveruj, ale najpierw analizuj.

Będzie efekt. Jak skończysz to się podziel wynikami.



Dużo efektów, duża dynamika wokalu, bardziej skomplikowana rymika niż zwykle w muzyce (poza rapowaniem). Same sprawy techniczne tutaj robią dobry przekaz.

Cała reszta czyli dlaczego użył czegoś w takim miejscu a nie innym to kreatywność. A do tego trzeba być mocno osłuchanym muzycznie czyli wracamy do tego co pisałem wcześniej.

Tutaj to chyba piszesz o Indie gwiazdkach, a nie o bardach

Jak się troszkę rymuje, to się zapamiętuje. Funkcją bardów było przekazywanie historii w sposób łatwy do zapamiętania dla gawiedzi. Wbrew pozorom, patrząc po ikonach polskiego bardownictwa, ma to sens (patrz Kaczmarski).

A wracając do tematu.

Ja tam się z Ozoldem nie zgadzam, kiedyś tutaj dawałem o filmik z Berklee, gdzie gość nauczał, jak budować frazy melodyczne do tekstu, aby całość brzmiała naturalnie. I to, że stosuje się tam zabiegi techniczne jest faktem. Ale ale, grunt w tym w jaki sposób się z nich korzysta, a nie że są :v

_________________
Pusto.