Śpiewający subiektywnie może błędnie ocenić barwę, brzmienie, sposób emisji, co wynika z czysto fizycznej i akustycznej kwestii słyszenia samego siebie, podobnej do np. efektu Dopplera (dźwięk oddalony/odbity wydaje się niższy lub wyższy). Śpiewak ze słuchem absolutnym jest w stanie śpiewać pod dźwiękiem lub nad dźwiękiem (nieczysto) z powodu błędnego punktu odniesienia, jakim jest bliskość aparatu słuchowego i emisyjnego strun głosowych. Dopiero ustawienie czyli impostacja głosu ? techniczna, mechaniczna korekcja odruchów i wpojenie sobie techniki daje efekt czystego dźwięku o prawidłowej wysokości słyszalnego u odbiorcy oddalonego kilkanaście metrów od śpiewaka. To właśnie ta fala dźwiękowa wybrzmiewająca w oddali jest zagłuszana przez bezpośrednią słyszalność dźwięku emitowanego w nagłośni śpiewaka. Technika śpiewu polega więc na stosowaniu reguł emisji dostosowanych indywidualnie do każdego głosu.

Czy chodzi o tą słynną impostację głosu? Zawsze się dziwiłem, że nikt na forum nigdy nie poruszał tego problemu i że każdy wychodzi z założenia, że jak słyszymy się dobrze, to znaczy że jest dobrze. Wreszcie coś.

Słyszenie samego siebie jest bardzo mało miarodajne kiedy to robisz wewnętrznie w czasie śpiewania.

Jak dochodzi Ci odsłuch w postaci kolumienki to zaczynasz się słyszeć jeszcze inaczej, powiedzmy bardziej obiektywnie.