Oj, dobra... Cicho ; p

Niczego nie straciłam, bo nie dają prywanych lekcji, jeśli nie chodzisz do szkoły, a konsultacje są jednorazowe, ew. jeśli utwór, który wybrałaś na egzamin się nie nadaje, to pomagają wybrać inny i za tydzień czy dwa (jeśli jest tyle czasu) należy przyjść i zaprezentować to, czego się nauczyłaś.

Nie. Mówiąc `kretynki` miałam na myśli rzeczywiste kretynki, które wybuchały idiotycznym i bezpodstawnym chichotem za każdym razem, gdy ktoś zadał pytanie na `lekcji przygotowawczej` albo już na egzaminie, ale przed jego pisaniem. Dodam, ze było pozwolenie na zadawanie pytań, jeśli `jeszcze coś was trapi/intersuje`.

Dziękuję, dziękuję, dziękuję... po raz `enty`. ; ) Serio, straszliwie się cieszę i dziękuję Wam za gratulacje. : )

_________________
Zaczęłam się dopiero uczyć w szkole muzycznej, więc proszę, bez krytyki.
---
`Thine voice is, oh so sweet, I speer thine pine. Ryking for me. Ryking for thee...`
---
Min mannen vil v?re en tenor!
(Mój mąż będzie tenorem!)

Mlle, szczerze mówiąc pogubiłam się w Twoich planach - Ty miałaś już któreś egzaminy? Jak poszło? Czy masz dopiero w jesieni, jak przygotowania?

O, to tutaj ktoś jeszcze żyje. Miło.

Ja Ci się nie dziwię, że się pogubiłam, bo ja ostatnio sama się pogubiłam trochę.
Jestem jeszcze przed egzaminami, ale nie tymi we wrześniu. Znaczy, faktycznie miałam we wrześniu zdawać do Austrii, ale postanowiłam jednak sobie dać z tym spokój. Przemyślałam sobie parę rzeczy i stwierdziłam, że lepiej będzie, jak od razu będę zdawać do Londynu. Już tłumaczę, o co mi chodzi.

Nie chce mi się pisać wszystkiego ponownie, więc skopiuje moje wypociny z 17 czerwca.

Mój plan był taki - zrobić w Austrii bachelor's degree, a na mastera wyjechać do Londynu. A po drodze (w czasie robienia bachelora) jeszcze zaliczyć Erasmusa w jakimś innym kraju.
I teraz tak się zastanawiam - teoretycznie za niecały miesiąc mam egzaminy wstępne w Grazu - czy nie dać sobie świętego spokoju z tą Austrią i nie próbować uderzać od razu do Londynu. Bo prawda jest taka, że Londyn pod wieloma względami jest lepszy niż Wiedeń i Graz razem wzięte. Raz - znam język bardzo dobrze, dwa - daje lepsze możliwości edukacyjne (mogę iść od razu na musical theater, który w Austrii jest tylko na studiach magisterskich), trzy - o wiele lepsze możliwości zarobkowe (jakoś w okolicach trzeciego roku, uczelnia organizuje każdemu studentowi przesłuchanie do teatrów na West Endzie), cztery - jest większa szansa, że mnie przyjmą, pięć - paradoksalnie mam lepsze, bo szybsze i tańsze, połączenie ode mnie do Londynu (3h drogi na lotnisko + lot nieco ponad 2h - dla porównania podróż do Wiednia zajęłaby mi 11h, a do Grazu 13-14 - lotów pod uwagę nie biorę, bo do Austrii z Polski nie kursują tanie linie) i pięć - jestem anglofilem. Problem jest tylko jeden - w UK rekrutacja na rok akademicki 2012/2013 jest już zamknięta, musiałabym wziąć udział dopiero w tej na 2013/2014. Ale może to nie jest taki głupi pomysł? Zdążyłabym sobie zrobić certyfikat z angielskiego, który muszę mieć, a poza tym egzaminy wstępne zaczynają się tam od listopada, więc nie musiałabym czekać rok czasu, dużo wcześniej bym wiedziała, czy się dostałam i miała mnóstwo czasu na załatwienie wszelkich formalności.

Także no, sami widzicie, jak to wygląda.

_________________
If it's loudly sung and in a foreign tongue, it's just the sort of story audiences adore, in fact, a perfect opera!

Sowa Opery

Mille a sa tam jakies ograniczenia wiekowe?

_________________
,,To jest mój cel dosięgnąć che gwiazd,choć tak beznadziejnie daleki ich blask..."

Żyję, tylko nikt nie pisał... zapewne czekając aż inni napiszą .

Ale jeśli nie wiązałoby się to z dużymi nakładami finansowymi, może jednak próbuj z tą Austrią? Jeśli egzaminy są we wrześniu, to kiedy zaczyna się rok? Zawsze mogłabyś zrezygnować, a taki egzamin to na pewno wartościowe doświadczenie... którym moglabyś się podzielić, bo lubię niemiecki i Austria brzmi dla mnie ciekawie .

A dlaczego uważasz że jest większa szansa na przyjęcie w Londynie?


A jeszcze w kwestii musical theatre... generalnie ciekawe gdzie jest większa konkurencja (czy to w pracy, czy dostawaniu się na studia) - w świecie klasyki czy musicalu...

Rodelina, nie ma żadnych ograniczeń wiekowych. Szkoły aktorskie w Wielkiej Brytanii mają ten plus, że można tam się dostać nawet po trzydziestce.


Wyjazd do Wiednia do tanich nie należy - taka jest prawda. Egzaminy są rozłożone tak, że trzeba tam być przez tydzień, więc na sam nocleg trzeba wywalić sporo. Doświadczenie pewnie fajne, ale wolę te pieniądze przeznaczyć na Londyn, w którym pewnie będę musiała spędzić z 2-3 tygodnie, bo będę zdawać do 5 szkół, no i przy okazji fajnie by było zaliczyć jak najwięcej teatrów.


Bo tam będę zdawać do szkoły aktorskiej, nie muzycznej, gdzie nikt nie będzie ode mnie wymagał np. egzaminu z teorii muzyki, powtarzania np. interwałów i zaśpiewania jakiejś arii. Szkoły mają nawet zaznaczone w wymaganiach, że nie jest potrzebny szkolony głos - pozytywnie mnie to zdziwiło.


Wiesz, kwestia kraju. Np. w Polsce jest jedna szkoła musicalowa (i to nie studia, a studium), więc konkurencja jest. Poza tym jednak my mamy okropnie słabo rozwinętą scenę musicalową, mało teatrów, więc etatów jest mniej. Patrząc na naszych sasiądów - na Niemcy - my jesteśmy spooorooo za nimi. A co do Wielkiej Brytanii to oczywiście, że liczy West End, gdzie jest naprawdę masa teatrów (więcej teatrów musicalowych niż w całej Polsce), tam się cały czas coś dzieje - a to zmiana obsady gdzieś, a to jakaś nowa produkcja. Poza tym jeszcze jedna rzecz - kończąc wokalistykę człowiek jest tylko wokalistą i nie miałby szans dostać się do jakiegoś teatru dramatycznego, gdzie poszukują aktora. Natomiast kończąc musical theatre ma się w sumie dwie rzeczy w ręce, bo i śpiew, i aktorstwo, a nawet trzy, bo jeszcze taniec.

Hm, a tak porównując to z klasyką, myślę, że w musicalu jest łatwiej. Musicale są niemal we wszystkich krajach, fakt, opera tak samo, ale trzeba zwrócić uwagę na to, że w operze często się powtarzają te same nazwiska.

_________________
If it's loudly sung and in a foreign tongue, it's just the sort of story audiences adore, in fact, a perfect opera!

Sowa Opery

No i to jest bardzo fajne,bo nie u kazdego od poczatku budza sie takie talenty.Tutaj juz przed 30 czlowiek jest juz skonczony.

_________________
,,To jest mój cel dosięgnąć che gwiazd,choć tak beznadziejnie daleki ich blask..."

Ja coraz częściej obserwuję, że ludzie odkrywają w sobie zamiłowanie do śpiewania lub aktorstwa w okolicach dwudziestki. A prawda jest taka, że wtedy się ma okropne małe szanse na wykształcenie się w tym kierunku tutaj.

_________________
If it's loudly sung and in a foreign tongue, it's just the sort of story audiences adore, in fact, a perfect opera!

Sowa Opery

Dlatego tutaj tak bardzo ważną rolę odgrywają rodzice,żeby obserwowali dziecko i w pore zauwazyli jego predyspozycje.Tylko jak to nieraz z tym rodzicielstwem jest to mowic chyba nie musze.Zreszta szkola i nauczyciele tez w tym nie pomagaja.

_________________
,,To jest mój cel dosięgnąć che gwiazd,choć tak beznadziejnie daleki ich blask..."

[o, jak milo, ze ktos napisal, tak co raz wpadalam i cisza byla :d]

Ja jako takie zamilowanie do spiewu odkrylam w sobie majac ok. 14 lat, ale stwierdzilam, ze poczekam do szkoly muzycznej, czyt. do szesnastki. Majac dumne 16 lat nadal nic nie umiem, w muzyku tez nie jestem. Cos spieprzylam. Teraz sama nie wiem za co sie brac.

A co do wsparcia rodzicielskiego, u mojej mamy polega ono na "alez ty slicznie spiewasz, nie musisz sie nic uczyc, idz tam i pokaz im, nigdy nie slyszalam jak spiewasz ty ani twoje kolezanki, ale ty i tak najpiekniej".